EN
PL
W dniu 24 maja 2026 r. płk w stanie spoczynku dr inż. Jan Sołowicz, wieloletni i zasłużony pracownik Wydziału Elektroniki WAT, obchodził Jubileusz 90. Urodzin. Delegacja pracowników wydziału Elektroniki odwiedziła Pana Profesora w tym wyjątkowym dniu.
Jubilat w towarzystwie przedstawiciela Wydziału Elektroniki i kolegów z Instytutu Radioelektroniki
Jubilat w 1955 r. ukończył Liceum Ogólnokształcące w Sokółce, a w 1961 r. sfinalizował studia. W 1962 r. został zaangażowany jako pracownik cywilny, w Katedrze Radiolokacji i Radionawigacji, przekształconej w 1968 r. w Instytut Radiolokacji, który w latach 1959 – 1969 należał do Wydziału Elektroradiotechnicznego, przemianowanego w 1969 r. na Wydział Elektroniki. W 1963 r. został powołany do zawodowej służby wojskowej. W kolejnych latach zajmował stanowiska: starszego asystenta, wykładowcy oraz starszego wykładowcy. W roku 1981 uzyskał stopień doktora nauk technicznych. Temat rozprawy był następujący: Nieparametryczna detekcja sygnałów radiolokacyjnych występujących na tle zakłóceń skorelowanych. W 1984 r. objął stanowisko Zastępcy Szefa Instytutu Radiolokacji – Dowódcy Parku Stacji Radiolokacyjnych. W 1996 r. po osiągnięciu ustawowej granicy wieku, został przeniesiony do rezerwy. Jako pracownik cywilny był zaangażowany w instytucie do 2006 r.
Mgr inż. Jan Sołowicz – nowy pracownik cywilny Katedry Radiolokacji i Radionawigacji (Jubilat na środku zdjęcia).
Pan dr inż. Jan SOŁOWICZ przez wiele lat był aktywnym nauczycielem akademickim, wykładowcą przedmiotów z grupy podstawowych i ogólnotechnicznych, a w tym takich jak: Wzmacniacze elektroniczne, Podstawy radiolokacji, Statystyczna teoria radiolokacji, Teoria sygnałów stochastycznych. Promotor kilkudziesięciu prac dyplomowych. Autor skryptu akademickiego pt. Przetwarzanie sygnałów radiolokacyjnych, cz. 1, Podstawy teorii i przetwarzania sygnałów stochastycznych, Warszawa, WAT, 1998.
W działalności naukowo-badawczej specjalizował się w zagadnieniach przetwarzania oraz imitacji sygnałów radiolokacyjnych. Współtwórca pierwszego w Instytucie Radiolokacji imitatora sygnałów radiolokacyjnych i statystycznego analizatora sygnałów. Współtwórca koncepcji i projektu technicznego oraz współwykonawcą prototypu imitatora celu dla samolotów myśliwskich pk. Wenus (1971 r.).
Imitator celu dla samolotów myśliwskich.
Autor wielu opracowań wewnętrznych dotyczących algorytmów przetwarzania sygnałów radiolokacyjnych w warunkach niepełnej informacji a priori. Autor i współautor wielu referatów konferencyjnych i artykułów naukowych oraz twórca patentu. W 1992 r. został członkiem zespołu opracowującego dla Przemysłowego Instytutu Telekomunikacji projekt unikalnego odbiornika sygnałów radarowych pod nazwą „Koncepcja przetwarzania sygnałów radarowych na etapach pierwotnym oraz wtórnym w radarze 3D z elektronicznie sterowaną wiązką antenową i obróbką sekwencyjną”. W 1978 r. został laureatem zespołowej Nagrody Państwowej II stopnia oraz zespołowej Nagrody Ministra Obrony Narodowej III stopnia za opracowanie i przekazanie do produkcji rodziny imitatorów sytuacji radiolokacyjnych. W 1988 r. został uhonorowany tytułem Zasłużonego Nauczyciela Akademickiego. Wyróżniony wieloma nagrodami zespołowymi Rektora Wojskowej Akademii Technicznej. Odznaczony wysokimi odznaczeniami państwowymi oraz resortowymi, a w tym: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi.